Anak Angkat?

Assalamualaikum,

Apa khabar laa kawan-kawan TTC saya semua? Hehe. Maaflah dah lama tak visit blog korang. Saya sibuk sangat since ada 3 projek yang dah start. Lagi pon, saya tatau nak update apa sebab saya dah beberapa bulan stop treatments. Since 3rd IUI failed tuh. Sebulan saya menyepikan diri (chewahh), saya dapat tau ramai kawan-kawan TTC dah berjaya pregnant. Congrats kepada yang berjaya! Saya doakan semoga semuanya dipermudahkan Allah :)

Hari nih saya nak bercerita pasal anak angkat. Bukan, bukan. Saya belum ambil anak angkat lagi. Terfikir nak ambil anak angkat pernah la. Banyak kali saya terfikir pasal nih. Pernah jugak berborak dengan suami pasal nih. Cuma, saya rasa masanya masih belum sampai. Saya berdoa pada Allah supaya diberi petunjuk kalau suatu hari nanti saya dan suami masih belum dikurniakan anak sendiri dan dah sampai masa untuk ambil anak angkat. So far, suami ok pasal nih. Family saya ok, family suami pon ok. Saya dan suami bincang-bincang, kalau dah masuk 5 tahun kahwin still belum ada anak, kitorang akan amik anak angkat.So, sekarang kita usaha lagi! Hehe.

Saya ingat-ingat balik, dah 3 bulan saya berehat daripada sebarang treatments. Memang tak amik ubat apa-apa pon. Tadi saya message suami, 'Bila kita nak start treatment balik?'. Suami reply, 'Bila U nak habis cuti?' (Maksud cuti tuh saya berehat lepas failed IUI). Saya jawab, 'Anytime. I'm ready to start it all over again :)'.

Yup, we will start our treatments again. We will continue our journey to have our own kids. As for now, kitorang tengah fikir nak buat di HUKM atau LPPKN. Any suggestion from TTCians? 

Ok, bye!

I'll Be Back Soon!

Hehe :)

Anak hai anak.

Assalamualaikummmmmm!

Hehe. Panjang sket bagi salam sebab dah lama tak update blog. Rindu nak blog walking kat blog kawan-kawan. Maaflah, sibuk sket sekarang nih. Keja tengah banyak :)

Pheww~ Baru perenggan kedua saya dah rasa macam-macam nak cerita. Blog sunyi sebab tadek update pasal treatment nak share dengan korang. Memang sekarang nih saya duduk diam-diam kat rumah, tak buat treatment apa-apa kecuali makan supplement yang macam saya cerita dalam entry lepas-lepas. Yang menghairankan saya sekarang nih ialah saya macam dah tak kesah nak pregnant ke tak. Erkk! Serius. Rasa macam enjoy jek kehidupan tanpa fikir pasal anak dalam kepala otak nih. Borak dengan suami pon dah jarang keluar pasal anak. Kenapa ek? Bila kita dah 'stop' treatment automatic rasa terdesak or pressure nak ada anak tuh pon semakin hilang. Tapi dulu-dulu sebelum start treatment, saya rasa saya memang desperate la nak anak. Why? Why? Adakah saya rasa penat sebab dah try IUI sampai 3 kali still tak berhasil, cucuk ubat itu makan ubat ini pon still tak berhasil? Putus harapan kah saya?

Bila saya baca blog kawan-kawan yang try macam-macam, saya kenang balik usaha saya sebelum-sebelum nih. Saya kenang balik kenapa saya nak anak sangat. Sebab saya memang betul-betul nak atau sebab saya nak orang lain tau saya boleh beranak? Astaghfirullah. Mungkin ke sebab tuh usaha saya tak dimakbulkan Allah? Mungkin saya tak ikhlas ke sebelum nih? Sekarang, jujur saya cakap yang saya dah tak rasa pressure nak ada anak. Saya seronok dengan keadaan macam nih. Saya dengan suami boleh sembang macam-macam tanpa salah seorang daripada kami terasa disebabkan sesuatu. Kalau sebelum nih saya selalu tersentap bila timbul  isu anak. Bila fikir balik , 'give up kah aku? redha kah aku kalau tadek anak sekarang nih?'.

Suami pon ada cakap dia suka keadaan saya yang lebih rasional sekarang nih. 'Amboiii! Sebelum nih I tak rasional la ek'. Hehe. Suami cakap, 'Kita berehat bukan bermaksud kita putus asa. Kita dah cuba, tapi Allah masih belum nak bagi. Kita tunggu lagi. Bila kita rasa nak start treatment, kita start balik'. Baiklah suami ku sayang :p Tapi kan, dalam rasional saya nih, saya ada jugak perasaan sakit hati dengan orang yang kurang sensitif dengan kita yang TTC nih. Saya rasa itu normal. Bukan bererti saya cemburu dengan orang yang ada anak. Tidak sama sekali. Saya hanya harapkan mereka yang tidak berada dalam kasut saya dan kawan-kawan yang TTC faham perasaan kita. Saya tak mintak banyak, sikiiiiiit pon jadilah. Tolonglah faham perasaan kami. Ok, pasal nih nanti saya story later! Saya ada kerja, nanti kita jumpa lagi ek :D

Ok, bye!

Updates

Assalamualaikum,

Baru lepas blog walking ke blog TTCians. Baru la ada masa. Entah apa la yang saya sebokkan pon saya tatau :p Bila saya baca blog Yannie, tetiba rasa macam nak sangat try urutan saraf tuh. Last month saya dan suami ada pergi mengurut kat spa, si tukang urut tuh kata perut saya keras! Maybe sebab lama sangat tak urut. Sakit oo time dia urut tuh. Berair jugak lah mata nih. Huhu. InsyaAllah, saya akan try tempat yang Yannie pegi tuh.

Memandangkan sekarang saya dan suami dalam fasa 'berehat', maka tadek lah update pasal treatments. Apa yang kitorang buat adalah makan supplements. Saya perasan, dah 2, 3 kali bila saya cakap dengan suami pasal bila nak start treatment balik, suami mesti jawab, 'U kata nak rest kan? Nih fikir apa lagi? Kita rest dulu puas-puas ok? Nanti kita bincang lain'. Memang betul pon, saya cakap nak rest, tapi mulut dok tanya bila nak start treatment. Apa daaa!

Jus perawan yang saya makan tuh pon dah habis. Saya tak beli lagi. Kira macam dah seminggu missed makan. Sebab sekarang nih macam dah nak sampai masa nak period. Jus tuh tak boleh dimakan masa period. Last week saya dah rasa dah symptom nak period tuh, ingatkan dalam masa terdekat period laa. Tapi sampai sekarang tak keluar-keluar pulak! Hari ni CD30. Adakah cycle saya pon dah pening-pening pulak nih? Saya suspect cycle pening sebab badan pon dah naik balik nih. Macam mana nak kurus nih? Mulut jek cakap nak diet, tapi bedal jugak makan semua benda. Haha.

Saya ingat nak start BBT bila cycle kali nih laa. Tapi, bateri termometer saya abeh pulak. Carik kat beberapa kedai jam, tadek pulak jual bateri saiz kecik cinonet tuh. Nampak gaya macam kena beli termometer lain jek. Jom la pegi Guardian beli termometer baru :)

Ok, bye!

Egg white

Assalamualaikum,

Hari nih CD19. Pagi tadi saya shi shi kat toilet, ada egg white keluar. Panjang dan kena putuskan guna jari. Euww. Sorry kalau gross :p . Sambil shi shi sambil senyum. Pastu keluar cepat-cepat amik handphone msg husband bagi tau terjumpa egg white. Tak lama pastu suami reply cakap, 'Takpe laa. Takyah nak kira-kira sangat hari subur ke pe. Kata nak rest kan? Tanak pressure-pressure'. Terus kelat muka saya. Haha. Betul jugak cakap suami tuh. Nak pressure pe lagi bila kata nak rest. Enjoy jelaa kan. Tapi tuh laa. Saya nih cakap jek nak rest, bila jumpa egg white excited giler dah. Ishh. Terasa jugak kerugian di situ. Tapi 'bekalan' semalam ada lagi kot. Hehe. Pinjam ayat Aisyah nak pregnant, 'Sampai masa Allah beri...'. Congrats Aisyah! Take a good care of yourself and baby :)

Tapi, nak tanya korang nih, kalau keluar egg white tuh maksudnya kita NAK ovulate, SEDANG ovulate or SUDAH ovulate? Mintak ilmu sifu-sifu TTC sket :) Thanks!

Ok, bye!

Terharu.

Assalamualaikum,

Firstly, sebelum mula entry nak cakap kat Kekda, Zana, Yani, Cinta, Eida and Nana yang saya jelesh tengok gambar-gambar gathering korang! Heh. Best laa dapat jumpa kawan-kawan 'sekapal' nih :)

Ok, berbalik kepada cerita saya. Ada dua situasi yang membuatkan saya betul-betul terharu dan bersyukur. Kedua-duanya melibatkan ibu; mak sendiri dan mak mertua. Ceritanya macam nih;

Situasi 1: Berborak dengan mak saya time lepas balik dari China. 

Ma : Macam mana? Dah pegi scan balik? (kes yang chemical pregnancy/ false positive arituh)

Saya : Dah. Belum ada rezeki lagi. Along pon dah period dah ma. Tatau laa. Penat rasa badan nih. Otak pon  penat jugak. (Air mata dah bergenang dah time nih)

Ma : Yeke? Takpelaa Along. Belum sampai rezeki lagi laa tuh. Allah suruh tunggu lama sket sebab nak bagi yang terbaik laa tuh. Sekarang nih rehat dulu. Takyah nak push sangat. Takyah nak fikir-fikir sangat. Bila sampai masa nak start treatment balik, baru pegi. Jangan paksa-paksa. Nak anak biar ikhlas. Jangan nanti Allah dah bagi sebab nak sangat, Along tetiba tak ready pulak. Bukan senang nak jaga anak. Betulkan diri kita suami isteri dulu. Ada sebabnya Allah buat Along tunggu lagi. 

Saya : Yelaa. Along memang nak rest pon. Penat la ma asyik ulang gi klinik, cucuk-cucuk, makan ubat. Alamak! Ter-merungut pulak. Ish ish.

Ma : Along kan kuat. Antara sume anak ma, Along yang paling kuat. Ma tau laa. Allah uji hamba dia yang kuat. Makin Allah uji kita, tandanya Allah sayang kita. Sama ada kita nak terima menda nih positif atau negatif. Tuh terpulang kat kita. Lagi satu, anak bukan penyebab rumah tangga tak bahagia. Anak jugak bukan jaminan rumah tangga akan bahagia. Dah, jangan nangis-nangis. Nak ada anak, kena kuat. Sebab nanti lagi banyak dugaan nak kena lalui bila dah ada anak. (Time nih saya dah nangis teresak-esak dah. Serius tak pernah nangis depan ma saya bila cakap pasal anak).

Situasi 2: Berborak dengan mak mertua semalam.

MIL : Darah period dah stop? (Sebab aritu saya ada mengadu darah keluar banyak and lama daripada biasa)

Saya : Dah. Baru jek pon. Lama jugak daripada biasa period. Normal laa kot eh, ma?

MIL : Biasanya macam tu laa. Lagipon Y*** dah sebulan lebih period delay arituh kan. Janji scan dah tadek pepe dalam rahim, ok laa. Ermm, nanti jadik nak gi treatment kat HUKM lak? Nanti mama bgtau Kak Na (cousin suami)

Saya : Jadik, tapi tatau bila. Hehe. Nanti kitorg inform kat mama ek.

MIL : Takpe, sekarang rehat dulu. Nanti dah ready, bgtau mama. Arituh time Angah tengah tunggu turn nak buat dnc, mama ada nampak nurse tuh ajar sorang pompuan nih macam mana nak buat injection kat perut. Pastu mama cakap kat Angah, 'entah-entah Kak Y*** pon macam tuh kan? Kesian pulak bila fikir Kak Y*** buat sume nih sebab nak dapatkan anak. Mesti sakit jugak kan? Pastu dah laa K** (suami) dok jauh. Tiap-tiap malam kena cucuk sendiri. Side effect ubat lagi nak kena tanggung.' Sama ek macam tuh?

Saya : Aah, sama laa tuh. Nak buat macam mana ma. Kitorg nih payah nak dapat anak. Kena usaha lebih sket. (Tengah tahan tanak nangis depan mak mertua sb malu. Haha).

Syukur Alhamdulillah sebab Allah bagi saya mak dan mak mertua yang understanding and supportive. Kalau tadek sokongan keluarga, saya rasa saya takan dapat kekuatan. Terima kasih, Ya Allah.

To all my TTCians, selalu lah kita fikir positive kenapa kita diuji begini. Walau kita kekurangan dalam soal anak, pasti ada sesuatu yang Allah lebihkan untuk kita. Jangan pernah kita persoalkan Qada' dan Qadar Allah (pesanan untuk diri sendiri jugak).

Ok, bye!

Supplement

Assalamualaikum,

Seperti yang saya cakap dalam entry sebelum nih, saya dan suami akan berehat daripada sebarang treatment buat seketika. Sampai bila, saya pon tak pasti. Mungkin sampai dah terbuka hati nak dapatkan rawatan balik kot. Huhu.

Dalam tempoh berehat daripada treatment nih, saya dan suami ada ambil supplement sebagai salah satu usaha kami untuk mendapatkan zuriat. Kat bawah nih antara supplement yang kami consume :)

Suami: 

1. Madu

2. Abbott Surbex Zinc

3. Tribestan

Isteri:

1. Acid folic

2. Amway Lecithin E

3. Jus Perawan

4. Kordel's Evening Pimrose Oil

Tapi, macam biasa laa. Kadang-kadang makan, kadang-kadang terlupa, kadang-kadang malas nak makan jugak. Hehe. Owhh, saya akan memulakan misi workout di gym semula. Chewahh! Macam rajin jek ;p

Apa supplement yang korang amik? Share laa dengan saya :)

Ok, bye!